അവസാനത്തെ കത്ത്

പ്രിയപ്പെട്ടവളേ

ശരിക്കും
നിന്റെ പേര്
ചന്ദ്രിക
എന്നുതന്നെ
ആയിരുന്നോ ?

ആടുജീവിതത്തെപ്പറ്റിയും
കാടുജീവിതത്തെപ്പറ്റിയും
നിറം തുടിക്കുന്ന
സ്വപ്നങ്ങള്‍ മെനഞ്ഞത്
നീ തന്നെയായിരുന്നോ ?

നീ ആരാണ്
ചന്ദ്രികയായി നടിച്ച രജനിയോ
അതോ
രാഗിണിയായി നടിച്ച വൈരാഗിയോ ?

അറിയാനായിട്ടൊരാശ.
പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും തെറ്റൊന്നുമില്ല

എന്ന്

നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട

രമണന്‍

അടക്കവും ഒതുക്കവും

അവള്‍ക്കാവശ്യമായ കുറച്ചധികം പുസ്തകങ്ങള്‍ അവളുടെ ജൂനിയറായി പഠിച്ച ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ കയ്യിലുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോള്‍ എന്റെ ഭാര്യ കഴിഞ്ഞൊരു ദിവസം ആ കുട്ടിയെ ഫോണില്‍ വിളിച്ച് പുസ്തകങ്ങള്‍ കടം തരാമോ എന്ന് ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടു. കൂട്ടത്തില്‍ അവളുടെ വീട് അല്‍പം ഉള്‍നാട്ടിലായതിനാല്‍ ഇനി എപ്പോഴാണ് ഞങ്ങടെ കൊച്ചുപട്ടണത്തില്‍ വരുന്നത് എന്നും ഇപ്പോളെവിടെയാണ് ജോലിക്ക് പോവുന്നതെന്നും അന്വേഷിച്ചു. അതിനു കിട്ടിയ മറുപടി അവളെ വല്ലാതെ അമ്പരപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു.

ചേച്ചീ, പുസ്തകങ്ങളൊക്കെ എന്റെ ഭര്‍താവിന്റെ വീട്ടിലാ, ജോലിക്കൊന്നും എന്നെ വിടുന്നില്ല. അവിടെ ചെന്നാ പുറത്തേക്ക് പോവാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല. ഇടയ്ക്ക് ഞാന്‍ ഇവിടെ, എന്റെ വീട്ടില്‍ വരുമ്പോ ആണ് ഫ്രീയാവുന്നത്. ചേച്ചി അങ്ങോട്ട് വന്നാ പുസ്തകങ്ങള്‍ ഒക്കെ തരാം. അല്ലെങ്കില്‍ ഇനി പോയി വരുമ്പോ കൊണ്ടുവരാം

അപ്പൊ  അങ്ങനെയും ഇങ്ങനെയുമൊക്കെയാണ് നമ്മള്‍ അടക്കവും ഒതുക്കവും ഉള്ള പെണ്‍കുട്ടികളെ ഉണ്ടാക്കുന്നത് :(

അറബി പഠിക്കുന്ന സ്കൂള്‍കുട്ടി

ഗൗതം ഒന്നാംക്ളാസില്‍ ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ സഫിയടീച്ചറായിരുന്നു അവന്റെ ക്ളാസ് ടീച്ചര്‍ . കരച്ചിലിനെപ്പറ്റി ആലോചിക്കാനേ നേരമില്ലാത്ത ചേലില്‍ അവന് സ്കൂള് പെട്ടെന്നിഷ്ടായി. അവിടത്തെ ഓരോവിശേഷവും വൈകുന്നേരം  അവന്‍ ഓടിവന്ന് വീട്ടുകാരോട് പറഞ്ഞു. അവിടത്തെ കൂട്ടുകാര്‍ , അവന്‍ കളിച്ച കളികള്‍ , അവന്റെ പുസ്തകത്തിലെ ചിത്രങ്ങള്‍ ഒക്കെ വീട്ടിലവന്‍ വാരിവിതറി . അങ്ങനെ രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സ്കൂള്‍ വിട്ട് ഓടിവന്ന് അവന്‍ ധൃതിയില്‍ പറഞ്ഞു . 

"അമ്മേ അമ്മേ , അറബി പഠിക്കണ്ടോര് നാളെ പേര്    കൊടുക്കണംന്ന് പറഞ്ഞു ടീച്ചര്‍ "

"അതിന് നിനക്കെന്താ ? നിനക്കും പഠിക്കണോ "

"വേണം ."

"എന്നാ പേര് കൊടുത്തോ"

അങ്ങനെയാണ് ഗൗതം അറബി പഠിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്  . അവന്റെ വീട്ടുകാര്‍ക്കും അതൊരു കൗതുകമായിരുന്നു . ഇതുവരെ കാണാത്ത പുതിയ ലിപിവിന്യാസങ്ങള്‍ അവന്റെ പുസ്തകങ്ങളില്‍ അവര്‍ കണ്ടു . അച്ചച്ചനെയും അച്ചമ്മയെയും  അറബി പഠിപ്പിച്ച് മിടുക്കരാക്കുമെന്ന് അവന്‍ അവരോട് പറഞ്ഞു.

ഒന്നുരണ്ടാഴ്ച അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു. അതിനിടയ്ക്ക് അവിചാരിതമായി ഒരു നാട്ടുപ്രമാണി അറബിപ്പുസ്തകവുമായി പോവുന്ന ഗൗതമിനെകണ്ട് നെറ്റിചുളിച്ചു . സഫിയടീച്ചര്‍ ഈ വിവരം അറിഞ്ഞു . ടീച്ചര്‍ക്ക് ആവശ്യത്തിന് ലോകപരിചയം  ഉണ്ടായിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് അറബി പഠിക്കാന്‍ പോവേണ്ട കുട്ടികളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഗൗതമിന്റെ പേര് വിളിച്ചില്ല .  അതിന്റെ പിറ്റേന്നും  ഇതുതന്നെ ആവര്‍തിച്ചു. 

ഗൗതമിനാണെങ്കില്‍ ആകെ സങ്കടം  . ഒപ്പം വരുന്ന റഷീദും ഫൈസലും നജീബും  ഒക്കെ അറബി പഠിക്കാന്‍ പോവുന്നു. അവനും വേറെ ചില കുട്ടികളും  ക്ളാസിലിരുന്ന് പുസ്തകം  വായിക്കുന്നു.  ഇതെന്ത് ലോകം  . അവര്‍ക്കും തനിക്കും തമ്മില്‍ എന്താ വ്യത്യാസം ? അവന്‍ ക്ളാസിലിരുന്ന് ആലോചിക്കാന്‍ തുടങ്ങി . ഒടുവില്‍ അവന്റെ കുഞ്ഞുമനസ്സില്‍ ടീച്ചര്‍ തന്നെ എന്ത് കൊണ്ട് അറബി പഠിപ്പിക്കുന്നില്ലെന്ന് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി . അതങ്ങനെവിട്ടാല്‍ പറ്റില്ല. അവന്‍ മുഖം ചുളിച്ചു.

"അടുത്തത് അറബിക്ളാസാണ് . പേര് വിളിക്ക‌ണ കുട്ടികള്‍  അറബിക്ളാസിലേയ്ക്ക് പോവുക , അല്ലാത്തവര്‍ ഒച്ചണ്ടാക്കാതെ ക്ളാസിലിരുന്ന് നല്ലകുട്ടികളായി പഠിക്കുക "

സഫിയ ടീച്ചര്‍ പേര് വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങി . കുട്ടികള്‍ ഓരോരുത്തരായി എണീറ്റു .

" മുഹമ്മദ് ഫൈസല്‍ ,

  മുഹമ്മദ് നജീബ് ,

  മുഹമ്മദ് നവാസ് ,

  മുഹമ്മദ് റഷീദ്  "

ടീച്ചര്‍ അവസാനിപ്പിക്കാറായപ്പോള്‍ ഗൗതം പെട്ടെന്ന് എണീറ്റ് തന്റെ പേര് ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു 

 "മുഹമ്മദ് ഗൗതം "